De Fabeltjeskrant: de Grote Dierenbos-spelen

De Fabeltjeskrant. Wie kent het niet. Een kinderprogramma dat in 1968 voor het eerst op de televisie verscheen werd Internationaal een hit. Meneer Uil is het gezicht van het programma dat vlak voor bedtijd werd uitgezonden. Dagelijks las hij een fabel voor aan de kijkbuiskinderen, zoals de kijkers werden genoemd. Nu, 50 jaar later, zijn Meneer Uil, Juffrouw Ooievaar, Stoffel de Schildpad, Bor de Wolf, Meneer de Raaf en de rest terug met een eigen bioscoopfilm.

1 film – 3 verhalen

In het eerste verhaal nodigt Juffrouw Ooievaar iedereen uit voor een picknick. Na ja, bijna iedereen. Bor de Wolf heeft als enige uit het Grote Dierenbos geen uitnodiging gehad. Volgens Juffrouw Ooievaar was hij wel degelijk uitgenodigd, maar ze eist wel zijn uitnodiging te zien. Geen van de dieren begrijpt dat Bor de Wolf niet mee mag. De volgende dag staan alle dieren vroeg klaar, zoals Juffrouw Ooievaar het had gevraagd, voor de wandeling naar de picknickplek. Na een lange dag wandelen, blijken ze toch echt verdwaald. En nu?

In het tweede verhaal wil Stoffel de Schildpad heel graag leren vliegen voor zijn verjaardag. Zijn dierenbosvrienden willen hem daar graag bij helpen. Ed & Willem Bever bouwen een vliegmachine voor hem maar of dat zo een goed idee was?

In het derde verjaardag is het tijd voor de Grote Dierenbos-spelen. Team Zwart en Team Wit nemen het tegen elkaar op. Touwtrekken, marathon lopen en andere sporten komen voorbij. Meneer de Raaf en Juffrouw Ooievaar zijn meer bezig met winnen dan met teamspelen. De druk is hoog. Meneer de Raaf heeft er ook schoon genoeg van om te verliezen en besluit vals te spelen. Hij zet alles op alles om De Grote Dierenbos-spelen te winnen. Loopt dit wel goed af?

Wat wij ervan vonden?

De Fabeltjeskrant film bestaat uit 3 verhalen van ongeveer een half uur. Voor manlief en mij was het nostalgie dat tot leven kwam. Prachtig om dat met je eigen kinderen te kunnen delen. De Fabeltjeskrant is 50 jaar later ook een hit. Een klassieker. De kinderen vonden het te gek en keken lang geboeid toe.
Als ik naar de in de bioscoopzaal aanwezige kinderen keek kwam de onrust na het tweede verhaal. Deze 1.5 uur lang durende film werd het laatste half uur namelijk lastig om de kinderen rustig te houden. Was het derde verhaal te veel of waren de verhalen toch iets te langdradig? Ik durf het niet te zeggen. Los daarvan is deze film zeker een aanrader voor kinderen vanaf een jaar of 4.

1 gedachte over “De Fabeltjeskrant: de Grote Dierenbos-spelen”

Een reactie plaatsen