Body positivity | Over het moederlijf en de voorbeeldfunctie als moeder

Iets wat mij dagelijks bezighoudt, mijn moederlijf. Het hangend vel, striae, buikvet. En niet te vergeten haaruitval waardoor ik mijn lange lokken moest inruilen voor een kort kapsel. Ik werd er erg verdrietig van. Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben. Maar het is niet gek dat mijn lichaam is veranderd. Ik ben veranderd. Desondanks is het belangrijk dat ik het een plekje geef. Het is belangrijk dat ik accepteer wie ik nu ben. Waardeer en koester dat wat ik ervoor terugkreeg. Moeders die deze en vergelijkbare lichaamsontevredenheid bestrijden door social media vol te spammen met hun moederlijf in een bikini, daar heb ik een mening over waar waarschijnlijk niet iedereen mee eens is.

In 2 jaar tijd 2 zwangerschappen

In 2 jaar tijd heb ik 2 prachtige kinderen gebaard. Dat heeft veel met mijn lichaam gedaan, mijn zelfvertrouwen en met mijn kledingkast. Mijn uiterlijk en ik zijn de afgelopen jaren zo intens veranderd. Ik heb behoefte mij weer mooi te voelen. Ik wil tevreden zijn hoe ik eruit zie als ik in de spiegel kijk. Logisch toch? Maar het vraagt moed om in de spiegel te kijken en je over te geven aan dat wat je ziet. En dan is er ook nog de vraag moet je je zelfbeeld accepteren of er wat aan doen?

Lees ook: Imperfecte moeder | Moederschap heeft een beter mens van mij gemaakt

Body positivity

Vooral op Instagram zie ik steeds vaker body positivity foto’s voorbij komen met daaronder een levensles. Deze dames verdienen in mijn ogen een diepe buiging. Laat daar geen twijfel over zijn. Je hebt namelijk ballen nodig om je zo bloot te geven aan de keiharde online wereld. Het tegenovergestelde van body shaming. Maar er is een verschil tussen een ”mijn-lijf-is-veranderd’ acceptatie en ‘ik-ben-obesitas-en-doe-gezellig-mee-met-deze-trend’. Begrijp me niet verkeerd, ieder lijf is mooi op zijn eigen manier. Je moederlijf heeft nogal wat doorstaan om een mensje op de wereld te zetten. Binnen 6 weken na de bevalling een sixpack is niet normaal en zal dat ook nooit zijn. Maar wij hebben als ouders ook een voorbeeldfunctie. En ja een belangrijk onderdeel daarvan is dat iedereen mooi is zoals hij is. Maar hoe zit het met de gezondheid? We kennen allemaal de gevaren van buikvet toch? Vergrote kans op hart- en vaatziekten, diabetes en zelfs kanker. Je imperfecte lijf accepteren is één ding maar om nou van de daken te roepen dat je ongezonde overgewicht ‘normaal’ is en dat stimuleren, dat gaat mij een tikkeltje te ver.

Lees ook: Veel afvallen zonder operatie | 3 dames vertellen hoe zij dat deden

lichaamsontevredenheid

Celeste Barber

Een aantal jaar geleden kwam ik een post op social media tegen waar ik eerst ontzettend om moest lachen. Grappig blijft het wel, maar wat heb ik respect voor deze vrouw, Celeste Barber. Wel eens van gehoord? Ik vind haar geweldig. Celeste is een Australische actrice, schrijfster en comédienne. Zij maakt foto’s na van beroemdheden en dan vooral beroemde moeders. Wat maakt haar dan zo grappig? Celeste Barber doet beroemdheden na op een realistische manier, maar dan met humor. Heel veel humor. Persoonlijk zet mij dit weer even met beide benen op de grond. Zo ziet de realiteit er echt uit. Dat is in mijn ogen body positivity.

Wees je bewust van de boodschap die je uitdraagt

Body positivity is in mijn ogen je oprechte tevredenheid over je verschijning. Als je in de spiegel kijkt en denkt ‘ik mag er best wezen’. Beseffen dat een perfect lijf niet bestaat. Ongeacht wat de wereld al dan niet over je moederlijf zegt of denkt. Maar laten we alsjeblieft niet de andere, zeer belangrijke kant vergeten, namelijk de gezondheid en onze voorbeeldfunctie. De kinderen houden ons vaker een spiegel voor. Dat kan heel confronterend zijn maar ook leerzaam. Zeggen dat je dik of lelijk bent of moet afvallen waar je kinderen bij zijn, is nooit een goed idee. Je kleine spruit kijkt naar je op. De invloeden van de buitenwereld zijn al machtig genoeg. Laten we daar een gezonde dosis verstand aan toevoegen om balans te creëren.  Ze nemen dingen over, vooral de dingen die je niet wilt dat ze kopiëren. Stel je kwetsbaar op. Wees eerlijk over je imperfecties. Maar leer ze dat ze goed voor zichzelf moeten zorgen. Van jezelf leren houden kent vele gezichten. Je kunt je zelfbeeld accepteren of er wat aan doen. Wees bewust van de boodschap die je uitdraagt.

Hoe zie jij jezelf in de spiegel en spreek je dat ook uit?

Lees ook: Wandel jezelf fit | Handleiding voor beginners

moeder en dochter samen gezond

 

5 gedachten over “Body positivity | Over het moederlijf en de voorbeeldfunctie als moeder”

  1. Hele goede vraag die je daar stelt. Ik zit ook nog niet op mijn gewenste gewicht en dus ben ik er mee bezig. Zelf zeg ik altijd dat ik op mijn gezondheid probeer te letten, nooit dat ik aan de lijn doe. Probeer ook altijd te benadrukken dat je van binnen gezond moet zijn.

  2. Ik heb geen idee hoeveel kilo’s ik nog moet afvallen tot mij. Oude gewicht. Ik sta nooit op de weegschaal. Wel merk ik dat ik nog steeds niet in mijn oude kleding past. Ik weet heel goed wat ik aan de laatste paar kilo’s kan doen. Binnen twee a drie weken zullen ze weg zijn. Maar ik heb er geen zin in. Wel ben ik meer van mijn lichaam gaan houden dan voor mijn kinderen. Ondanks de imperfectie. Zelf heb ik het nooit over mijn mindere lijf naar mijn kinderen toe. Ik wil niet dat mijn kinderen hun uiterlijk te kritisch gaan bekijken. Of dat van anderen.

  3. Zelf ben ik blij met mijn lichaam maar ik werk er ook nog aan. Ik wil afvallen omdat ik mezelf iets slankerdan dat ik nu ben fijner voel. Zelfverzekerder en kleding staat mij dan leuker. Ik kijk vaak op de weegschaal omdat ik nieuwsgierig ben, mijn dochter van 2 gaat er ook wel eens op staan. Nu vind ze het gewoon grappig, netals mama doen. Als ze ouder is zou ik het vervlend vinden als zij mij het veel ziet doen, omdat ik denk dat meiden in en voor de puberteit al veel met onzekerheden en de harde buitenwereld te maken hebben. Dus dan zou ik wel openlijk gezond leven, dus normaal eten met af en toe wat lekkers maar en beweging, de weegschaal zou ik buiten zicht doen denk ik.

Een reactie plaatsen